'And now Game of Thrones has ended'

De meest besproken serie allertijden is ten einde gekomen na 8 seizoenen en 73 afleveringen. En hoewel seizoen 7 al meer bekritiseerd werd door zowel fans als critici, is seizoen 8 een veldslag vergelijkbaar met ‘the battle of the bastards’. Maar, is deze kritiek eigenlijk wel terecht? In deze recensie zal seizoen 8 beoordeeld worden en komen we erachter dat er maar één echte fout was dit seizoen, maar let op want SPOILERS ARE COMING.

Het langverwachte seizoen begon met twee afleveringen die de angst voor The Night King, en dus dood hemzelf, prachtig lieten zien. Met een goede vertelsnelheid ging de show langs de verschillende karakters en toonde hoe de verschillende karakters omgingen met hun verschrikkelijke nabije lot. Ser Brienne werd eindelijk geridderd, Arya en Gendry hadden elkaar lief en Sansa en Theon vonden steun bij elkaar na zoveel meegemaakt te hebben. Al deze momenten deden echter niet af van al de onderliggende conflicten die op dat moment in het niet leken te vallen bij de ijskoude dreiging. Sansa wilde onafhankelijkheid voor het Noorden dat zo geleden heeft onder bewind van het Zuiden, terwijl Dany alle zeven koninkrijken onder zich wil. Jon worstelde met zichzelf in het altijd terugkerende conflict tussen Liefde en Plicht. Allemaal foreshadowing voor latere afleveringen en nog steeds geliefd bij zowel fans als critici.

Waar de beoordelingen echter begonnen te keren, was bij ‘the long night’. In de meest epische gefilmde veldslag allertijden trokken de karakters ten strijde tegen the night king en zijn leger. Om onze spanning vast te houden werd de strijd getoond aan de hand van veel verschillende gezichtspunten. Met schitterende muziek, cinematografie en geweldig acteerwerk toonden de makers het einde van de grootste dreiging die Westeros ooit gekend heeft en dit is één van de weinige kritiek die ik heb op de verhaallijn van het laatste seizoen. Want, wat was nou eigenlijk de motivatie van the Night King? Wat was het nut van Bran? Maar bovenal, waarom had deze strijd zo weinig consequenties voor de karakters (Plot Armour)? De makers misten hier de gedurfdheid, het realisme en de diepgang waar Game of Thrones zo om geroemd werd. Na het zien van de overige afleveringen verslapte mijn kritiek echter wel een beetje, omdat de karakters waarvan ik dacht dat ze gedood hadden mogen worden, zoals Tormund, Greyworm, Brienne of Jaime (in elkaars armen) en bovenal Bran, een belangrijke rol te spelen. Na 3 weken heb ik zelfs vrede gekregen met het feit dat Arya the Night King vermoorde, aangezien dit geweldig in haar karakterboog ligt en Jon Snow voor een andere reden teruggebracht is van de dood (aflevering 6). Dit verdedigt daarentegen niet de nasmaak die veel ervaarden na het zien van deze aflevering.

En toen kwam aflevering 4. Aflevering 4 moest ons na het verslaan van the Night King warm zien te krijgen voor ‘the last war’. Beginnend met een groots feest, waarin één ding duidelijk werd: Westerosi voelen geen liefde voor Dany en de resterende liefde is precies wat haar ontnomen wordt in aflevering 4. Na het feest smeekt Dany Jon om zijn ware identiteit niet aan zijn familie te vertellen, maar Jon, naïef als hij is, doet dit toch waarna het geheim al snel informatie is. We zien meerdere personages afscheid nemen van elkaar en Jon nam niet eens de moeite zijn direwolf te aaien (Eikel!). Hierna vertrekt het hele entourage richting Dragonstone om zich voor te bereiden op de laatste strijd. We zien, in ouderwetse Game of Thrones fashion, een beraadslaging tussen Tyrion en Varys om te besluiten of Dany wel de juiste persoon zal zijn voor op de troon, aangezien ze toch wel heel extreem is. Hierna wordt Rhaegal uit de lucht geschoten alsof het niets is, spoelen de overlevenden aan op het strand, staan ze niet veel later te overleggen over strategie, blijkt Missandei weg te zijn en staan ze voor de muren van King’s Landing om Missandei onthoofd te zien worden. En dit is precies waar het laatste seizoen de grootste fout begaat: snelheid!

Het verhaal wat ik schets in de voorgaande zinnen is heel goed, het drijft Dany nog dichter tegen krankzinnigheid aan, doordat al haar connecties van haar afgenomen worden, maar waarom nemen ze hier niet meer tijd voor? Bij de aankondiging van 6 afleveringen, dacht ik dat het een prima beslissing was wanneer ze op deze manier het verhaal het beste af konden ronden, en zo brachten ze het over, maar niets is minder waar. Het verhaal had zoveel te vertellen dat er drie normale afleveringen over geschreven konden worden. Iemand had Dany kunnen verraden door haar richting door te geven aan Cersei (en dus aan Euron), waardoor de hinderlaag logischer was geweest. Waarom laten ze ons niet de reactie van de Stark familie op Jons werkelijke afkomst zien? Er had veel meer tijd genomen mogen worden voor de Jaime/Brienne verhaallijn. Want waarom gaat Jaime terug naar Cersei? De logica erachter is schitterend: een man die 8 seizoenen probeert om een andere, verbeterde versie van zichzelf te worden en terwijl Brienne en wij, als kijkers, zien dat hij inderdaad gebeterd is, ziet hij dit zelf niet. Hij gaat terug naar Cersei, omdat hij niet kan ontsnappen aan de liefde die hij voor haar voelt. Bovenal had er meer tijd genomen mogen worden voor de krankzinnigheid van Dany, want ondanks dat ook dit logisch ligt in de lijn van haar karakterboog (zie Tyrion’s uitleg in aflevering 6), is dit voor veel publiek niet te verklaren. Ze was toch altijd dat goede persoon dat slechte personen wat aandeed, wellicht met kruisigen, maar toch.

Aflevering 5 was op zichzelf schitterend, en had weinig aangepast hoeven worden. Net zoals in eerdere afleveringen was het acteerwerk, de cinematografie en de muziek geweldig, en hier was het verhaal ook goed qua snelheid. De grootste kritiek volgt uit het gebrek van de vorige aflevering. Indien er toen meer tijd genomen was voor de hiervoor beschreven verhaallijnen, waren deze aflevering en het breekpunt van Dany veel logischer geweest. Het enige kritiekpunt wat ik verder had, was het einde van Cersei (en überhaupt haar karakter dit seizoen). Cersei was één van de geweldigste en venijnigste karakters uit de show en haar einde doet geen recht aan haar karakter, terwijl het wel recht aan die van Jaime doet. Verder liet deze aflevering schitterend zien wat de verschrikkelijke gevolgen van oorlog zijn, een thema dat centraal staat in de hele show.

Gisteren was het dan eindelijk zover, de finale van Game of Thrones en ik ben een groot fan van het einde. Alle karakters (op Cersei na) hebben het juiste einde gekregen en het einde was zoals beloofd bittersweet. De aflevering begon precies waar de vorige eindigde, bij de verschrikkingen van King’s Landing. We zien Tyrion lopen door zijn vroegere woonplaats en de lijken van zijn broer en zus vinden. Hierna kijken we naar een zeer beangstigende en geweldig gebrachte speech vol met verwijzingen naar Dany’s verleden in het buitenland, haar echte thuis. Tyrion confronteert haar met haar daden en eindigt natuurlijk in de cel, waar hij wacht op zijn dood. Hier weet hij Jon te overtuigen nog eenmaal zijn plicht boven liefde te stellen en daarna gebeurt één van de toekomstige meest memorable tv-momenten allertijden. Dany wordt vermoord door Jon op een Shakespeariaanse manier. Beide slachtoffer van hun eigen tragiek. De nieuwe koning, Bran the broken, wordt gekozen en hoewel ook hier meer inbedding had plaats mogen vinden, is dit logisch voor de jongen die viel en daarna rees. Alle karakters komen hierna full circle: Jon en Dany (hoewel ze dood is) gaan naar hun echte thuis, Noord en Oost respectievelijk, Sansa krijgt haar onafhankelijke Noorden, Arya is na advies van the hound afgeweken van haar wraakpad om de wereld te ontdekken en Ser Brienne schrijft eindelijk de verdiensten van Ser Jaime in het door hem zo gekoesterde boek.

Na mijn verslaving voor zowel deze show als de boeken, ben ik tevreden over het verhaal, over de cinematografie, over de muziek en eigenlijk over alles behalve één ding: de snelheid van het laatste seizoen. Indien ze fatsoenlijk de tijd genomen hadden voor ook dit laatste seizoen, was Game of Thrones door elke fan gezien als het beste allertijden, hoewel het voor mij nog steeds zo mag zijn.

Sluiten