De week van... Hilke Schuurmans

Hoi lieve lezer,

Als je nou áltijd al wilde weten hoe het leven eruitzag van het meisje op de banner in de C-hal, lees dan snel verder!

 

Maandag 19 maart

Ahh, maandag, de meest geliefde dag van de week. Maar vandaag met minder sarcasme! Er stond namelijk een van mijn favoriete activiteiten op de planning: mezelf volproppen met sushi. Voor het zover was, moesten er eerst nog wat uren op de universiteit gespendeerd worden: een hoorcollege Methoden & Technieken en vervolgens een gastcollege Inleiding Gedragseconomie. Tussendoor ben ik met Karsten en Steven heel braaf aan onze Take Home Assignment in STATA gaan werken. Nu zou je denken dat dat niet amuserend is, maar ik betrapte mezelf er vaak op dat ik veel te hard aan het lachen was. De echte pret kwam achteraf toen het printen nog meer werk bleek te zijn dan de opdracht zelf.

Ik natuurlijk heel de dag geleefd op water zodat ik veel ruimte had voor de sushi. Samen met Linde en Emma van der Vet ben ik neergeploft bij Sumo. We gingen hard, we gingen lekker. ‘Wat als je meer dan vijf rondes wil?’ waren we onszelf al aan het afvragen. Maar ook déze keer werden de wilde leeuwinnen getemd en konden we na ronde 4 geen sushi meer zien. Natuurlijk hadden we wel nog plaats voor een toetje (want zoals iedereen weet: toetjes gaan recht naar je hart) en hier hebben we dan ook volop gebruik van gemaakt.

Om stipt 20:00 uur zaten Linde, Mats, Joep en ik klaar in de kelder bij NSR om de HALV bij te wonen. Dit was voor ons (in ieder geval voor Linde en mij) de eerste keer. Zelf waren wij dus nog onervaren in het vertragen van de Goedkeuring van de Notulen en zodoende waren er binnen een kwartier al vijf pagina’s doorheen. Vanaf het moment dat het achttiende bestuur binnenkwam (‘SCHANDE!’ al roepend) kwam hier vanzelfsprekend verandering in en duurde pagina 6 al 40 minuten. Na heel wat zinvolle en zinloze discussies aanschouwd te mogen hebben liet ik de HALV voor wat het was. Respect voor het bestuur en voor de leden die hem hebben uitgezeten!

 

Dinsdag 20 maart

Dinsdagochtend was ik blij dat het niet te laat was geworden de avond ervoor. Om 11:15 uur stond namelijk een afspraak bij de Vrijwilligerswinkel in de agenda. Door de Charity Commissie ben ik gevraagd om mee te werken aan een interessant consulting project. Na veel nieuwe inzichten te hebben opgedaan, hebben we de contactpersonen bedankt en verplaatsten we ons naar de universiteit. We waren benieuwd hoe we de kamer aan zouden treffen. Het moest daar vooral nog even op gang komen.

’s Middags kreeg ik een appje van mijn vriend Bram dat hij voor zijn examen is geslaagd! Hij is in opleiding tot luchtverkeersleider en het slagen voor dit examen betekende dat hij vanaf nu los is op de Approach-positie. Dit klinkt denk ik nogal vaag voor als je niet precies weet waar dit over gaat, maar in ieder geval: goed nieuws! We hebben dus taart en bier in huis gehaald en het plan was om uiteten te gaan. Maar omdat we allebei moe waren hebben we besloten dit even uit te stellen en werden we verleid om wat te bestellen bij Thuisbezorgd. We hebben onszelf dus lekker op de bank geïnstalleerd en zijn daar niet meer vanaf gekomen.

 

Woensdag 21 maart

Vrijwel iedere ochtend van dit blok begint bij mij hetzelfde: na wat gesnooze ga ik rond kwart over negen mijn bed uit. Ik maak yoghurt met fruit, cruesli en noten voor mezelf en word op mijn gemak wakker terwijl ik vanaf de bank het ochtendnieuws kijk. Dit vind ik echt heerlijk! Normaal ga ik daarna douchen en mezelf klaarmaken voor college, maar deze keer zette de luiheid van gisterenavond zich nog voort. Ik verzin dan altijd redenen om het schuldgevoel te verzachten. Meestal dat ik nog wat dingen op mijn to do-lijstje heb die ik dan weg zou kunnen strepen. Oké, in de helft van de gevallen blijven ze alsnog staan. Maar hé, niemand is perfect.

Daarna was het tijd om van mijn grondrecht gebruik te maken. Drie stembiljetten maar liefst! Pfoe, vermoeiend die democratie. Nadat dit was gelukt, fietste ik in het zonnetje naar de werkgroep van Inleiding Gedragseconomie toe. Het hoogtepunt van deze colleges vind ik toch wel de Kahoot-quiz aan het einde (toch, Linde, Hemma en Ans?). De adrenaline gierde door mijn lijf.

Het uitstellen van het uiteten gaan heeft niet lang geduurd: na de werkgroep heb ik afgesproken met Bram in het centrum. Nadat hij met geld heeft gestrooid voor een nieuwe telefoon, gingen we naar Popocatepetl om te genieten van een heerlijk diner inclusief cocktail (Bram ging voor de El Diablo met tabasco erin, niet per se mijn eerste keuze…).

 

Donderdag 22 maart

Vaak doe ik op donderdagochtend vrijwilligerswerk bij het dierenasiel. Vandaag niet, dus ik kon lekker langer blijven liggen! Die paar uur extra slaap kon ik wel gebruiken aangezien vanavond de biercantus is. Gelukkig heb ik hiervoor op het laatste moment nog een kaartje weten te bemachtigen. Ik heb gelijk mijn tandartsafspraak voor de volgende dag om 12:10 in Den Bosch afgezegd; van een behandelkamer die naar bier ruikt wordt niemand blij denk ik zo. De halfjaarlijkse controle wordt inmiddels de jaarlijkse controle…

Thuis keek ik de hoorcolleges van Methoden & Technieken terug. Toen was het tijd voor een PC lab. Beetje STATA commands geven en onze antwoorden overleggen, zo was de werkgroep prima te verdragen. Na de PC lab gingen we even langs de kamer om het niet-gefilterde fotoalbum van de diesborrel te bekijken. Ook hebben we daar Wouter overtuigd om met ons (Linde, Joar, Steven en ik) mee te gaan sporten. We kozen voor Strength & Conditioning. Zoals Joar ook al in zijn ‘week van’ beschreef is dit een best intens uur. Nadat we alles van ons lichaam hebben gevraagd om die laatste oefening af te maken, zegt Eri (de instructeur) doodleuk dat we álle oefeningen (stuk of 8) nog een keer gaan doen. Nee, aan cooling down wordt zeker niet gedaan. Maar dit afmatten geeft je achteraf wel een heel voldaan gevoel!

Na het sporten fietsten Lin en ik met onze rode gezichtjes naar Lins huis. Daar hebben we gedoucht en mochten we de rest van de groep ontvangen. Met z’n allen hebben we, op de grond, van een heerlijke pasta genoten. Na het eten haastten we ons naar SSR voor de biercantus. Deze leek aan het begin wat strenger en corporaler te zijn dan die in de Eurekaweek. ‘POLITESSE!’ werd er geschreeuwd en we werden laffe studenten genoemd. Samen met deze mannen stond ook Stephanie op het podium met een stoere bril. Naarmate iedereen wat meer op had sloeg de sfeer positief om en kon ik ook gewoon stiekem naar de wc zonder een of ander gek adtje te doen. De lekkerste meeblèr-liedjes kwamen voorbij en het bier vloeide rijkelijk. Bij Brabant mochten alle Brabanders naar voren om te atten en recht vanuit het hart mee te zingen. Het Rotterdamlied mocht natuurlijk niet ontbreken en werd door iedereen vanuit volle borst meegezongen. Zo fijn als je je thuis voelt op twee verschillende plaatsen! Na de biercantus ging ik net als een groot aantal In Duplo’ers richting de Vibes. Op een gegeven moment gaf mijn lichaam aan dat het voor mij echt tijd was om naar huis te gaan. Samen met Steven ben ik nog op pad gegaan naar een nachtelijke versnapering. Bij de mac hebben we enorm genoten van 20 kipnuggets en een grote friet. Een geslaagde avond!

 

Vrijdag 23 maart

Vrijdag had ik niet al te lang om rustig uit te kateren. Nadat ik mijn spullen die ik de vorige avond bij Linde had laten staan had opgehaald op de uni (nogmaals bedankt voor het sjouwen Lin), mocht ik terug naar het mooie Brabant. Er stond vanavond wat leuks op de planning! Mijn vader wordt 7 april 50 en ik wilde hem graag een speciaal cadeau geven. Ik werk bij een evenementenbureau en presenteer zodoende een breed scala aan quizzen. Papa wilde dit altijd al eens zelf zien. Dus ik bij mijn eigen baas een quiz geboekt met mij als quizmaster. De Ik Hou van Holland-quiz vind ik zelf het gezelligst met alle gekke versieringen en natuurlijk met het bekende rad. Toen had ik alleen nog zijn beste vrienden van nu én van vroeger nodig om de verrassing af te maken. Papa wist van niks en dit moest zo blijven tot de avond zelf, dus zat mama samen met twee vrienden in het complot. Samen hebben ze papa nietsvermoedend naar het café gelokt, waar wij met z’n allen al verkleed klaar stonden in een compleet versierde ruimte. Toen de deur open ging begonnen we allemaal ‘lang zal hij leven’ te zingen. Ik heb mijn vader nog nooit zó verrast gezien; hij dacht zelfs even dat het niet voor hem was. Nadat hij eindelijk was bijgekomen hebben het oranje en het rood-wit-blauwe team tegen elkaar gestreden. Team Abraham (oranje) heeft uiteindelijk de finale dik gewonnen! Het was een gezellige avond waarop veel werd gezongen en gelachen. Mijn vader vond het he-le-maal geweldig, dus missie volbracht!

 

Zaterdag 24 maart

De zaterdagochtend heb ik heerlijk in bed doorgebracht. Daarna was het tijd om het eerste college van Handelsrecht maar eens terug te gaan kijken. Tot groot ongenoegen kwam ik er dinsdag achter dat ik de eerste deadline al had gemist… Gelukkig bestaan er vervangende opdrachten. Aan het eind van de middag haalde ik mijn zusje op en reden we naar Hooge Mierde toe. Dit dorp kent niémand, maar het ligt zowat tegen de Belgische grens aan en hier wonen vrijwel alleen maar bejaarden naar mijn idee. Zo ook mijn lieve oma. We hebben een tijdje geleden afgesproken om weer eens te komen logeren. ’s Avonds hebben we haar uiteten genomen, nog ter ere van haar verjaardag. Ze is op dezelfde dag als ik (25 februari) jarig. De dag dat ik geboren werd belde papa oma op om haar te feliciteren. Oma dacht natuurlijk voor haar verjaardag, maar toen zei papa dat hij doelde op de geboorte van haar eerste kleinkind.

 

Zondag 25 maart

Om 8 uur ’s ochtends (of eigenlijk 7 uur ’s ochtends, volgens mijn verwarde biologische klok), zijn we samen met oma harde broodjes gaan halen voor het ontbijt. Speciaal voor ons bakte ze haar welbefaamde oma-eitjes. Hierna hebben we Rummikub gespeeld, een van onze tradities. Vervolgens hebben we een mooie ronde gewandeld en genoten van het zonnetje. Rond 5 uur gingen we met een overvolle buik (wanneer niet) terug naar onze ouders. Daar hebben we nog gegeten met z’n viertjes (alsof er nog wat bij kon) en toen was het voor mij tijd om terug te gaan naar Rotterdam. Bram kwam mij ophalen met de auto. Dit scheelt anderhalf uur reistijd in vergelijking met het OV, dus ik was hier heel blij mee.

Eenmaal thuis in Rotterdam hebben we aflevering 9 en 10 gekeken van Temptation Island. Wát een sensatie. We kregen meteen een idee voor een drankspel: telkens wanneer iemand het woord ‘respect’ gebruikt drinken. Na deze wekelijkse dosis plaatsvervangende schaamte was het bedtijd. Op naar een nieuwe week!

 

Ik vind het heel lief dat je over mijn week wilde lezen en hoop dat je het leuk vond!

Liefs, Hilke

Sluiten