De Week van... Yasmine van der Straten

Maandag 29 januari

Maandag. Het is vandaag een lastige dag om wakker te worden. Komt het door het weekend? Met een wisseling in het huis – met afscheids- en welkomstfeestje – en een bezoekje vanuit het vertrouwde Rotterdam was het zeker een erg leuk weekend. Maar nee, niet wat opstaan lastig maakt. Het is het besef dat ik vandaag begin aan de 5e week van mijn stage; ik zit dus al op de helft. Brussel bevalt me iets te goed, de tijd die zo snel voorbijvliegt des te minder. Enfin, de wekker heb ik inmiddels vaak genoeg gesnoozed. Laten we de tweede maand nog mooier maken dan de eerste.

Een klein uurtje later vertrek ik richting kantoor, dat 20 minuutjes lopen is. Als je zo’n 10 uur per dag op je bureaustoel zit, is zo’n stuk lopen in de buitenlucht zeker iets wat je gaat waarderen en ik doe dit dan ook elke dag. Onderweg bedenk ik me dat ik mijn jurisprudentielunch van donderdag moet voorbereiden. Als ik op kantoor aankom krijg ik echter een andere opdracht: het artikel van de advocaat, naar aanleiding van het Koty-arrest, moet schaduwgelezen worden en er moeten bronnen worden toegevoegd. Tijdens het lezen zie ik iets leuks: de advocaat vertelde vorige week dat binnen het recht wordt gestruggled met wat nu precies luxegoederen zijn. ‘Dat zijn toch gewoon die goederen met een inkomenselasticiteit hoger dan 1’, had ik daarop gezegd. Hij had mij geïnteresseerd aangekeken en gevraagd of ik daar wat over kon sturen. Zo heb ik dat gedaan, en ik zie nu dat hij het daadwerkelijk in zijn artikel heeft opgenomen! Na het toevoegen van de bronnen ga ik verder met een bedrijfsanalyse, omtrent de bedrijfsactiviteiten, acquisities en rechtszaken van een grote Nederlandse onderneming. Als ik klaar ben is het alweer 6 uur. Tijd om kantoor te verlaten: ik heb namelijk afgesproken om uiteten te gaan met een van mijn Italiaanse huisgenootjes.

We eten bij Greenwhich, een Belgisch restaurant. Hoewel de Belgische keuken niet mijn favoriet is, ben ik aangenaam verrast door het lekkere eten en de leuke sfeer (speciaal voor Yash; hartjesogen-ranking). Ondanks de gezelligheid gaan we snel richting huis; ik heb namelijk nog een CoCo Skypemeeting gepland staan. Samen een congres mogen opzetten is enorm leuk, en nu het dichterbij komt word ik, mede door mijn gezellige commissiegenootjes, ook steeds enthousiaster. Het doet me dan ook keer op keer goed om de CoCo te zien – al is het nu slechts op mijn beeldscherm. De internetverbinding maakt dat het ‘zien’ vanavond nog een uitdaging is. Maar desondanks weten we de vergadering goed af te ronden, en ik besluit om dat ook maar eens met mijn dag te gaan doen.

 

Dinsdag 30 januari

Vandaag belooft een rustige dag te worden op kantoor, een aantal advocaten werkt namelijk ergens anders. Het kantoor in Brussel is sowieso vrij klein: als iedereen aanwezig is, zijn we ongeveer met 10. Ik besluit vandaag aan mijn jurilunch te wijden. Ik heb gekozen voor de zaak La Roche & Novartis – AGCM (de Italiaanse mededingingsautoriteit). De twee bedrijven zijn door de AGCM beboet voor het overtreden van artikel 101 lid 1 VWEU, door het verstrekken van misleidende informatie omtrent de gebruiksrisico’s van een geneesmiddel (een by-object restriction of competition). Het arrest blijkt aardig lang te zijn en de 5 prejudiciële vragen vrij pittig. Het kost dan ook wat tijd om deze helemaal te doorgronden. Na het arrest duik ik in wat secundaire bronnen. Ondertussen komt ook een telefoontje vanuit Amsterdam: of ik een klus wil doen voor de automotive-sectie. Als ik deze af heb en mijn overige bronnen heb gelezen, is het 5 voor 6 en zie ik dat ik een appje heb in de huisapp: de elektriciteit is uitgevallen. Dit nieuws is net het laatste duwtje in de rug om mij te doen besluiten om nog even op kantoor te vertoeven en gelijk mijn PowerPoint in elkaar te zetten. Om half 8 heb ik deze af en ga ik huiswaarts.

Onderweg zie ik het bericht dat de elektriciteit gemaakt is en ons huisetentje vanavond toch door kan gaan. We zijn vanavond met zijn 5’en (vier Nederlandse meiden en een Braziliaan), een nieuw record voor de huisetentjes. We zijn met 8, maar iedereen heeft zo’n drukke agenda dat iets plannen met zijn allen enorm lastig is. Maar het maakt niet uit met hoeveel we zijn, het is altijd leuk. Vanavond is dat ook zeker het geval en het wordt een iets wat late, maar vooral gezellige avond.

 

Woensdag 31 januari

Vanochtend is opstaan verrassend genoeg iets lastiger dan gewoonlijk. Ik moet dus stevig doorstappen naar kantoor, ook nog door de regen helaas. Ik ga aan de slag met een grote opdracht voor een coöperatie. Gevraagd is of deze, met al haar leden, een economische eenheid vormt. Een economische eenheid binnen het mededingingsrecht kent totaal andere vereisten dan in het fiscaal recht, dus ik duik eerst in de literatuur en jurisprudentie. Hierna open ik het dossier en probeer ik alle elementen te vinden die als ‘pro’ of ‘contra’ hiervoor spreken. Het is een lange zoektocht. Met wat belletjes tussendoor naar Amsterdam, inclusief het ontvangen van de reminder dat ik a.s. vrijdag een vergadering heb in Dordt (waardoor ik mijn weekendplannen even totaal kan omgooien), is het zo kwart voor 7. Ik word nog net niet door de advocaat-stagiaire het kantoor uitgeduwd: ‘je moet morgen immers fris zijn voor je jurilunch!’. Om 7 uur is het haar gelukt om me uit het pand te krijgen.

Het huis vertoont deze week echt kuren: vandaag doet de elektriciteit het weer niet, maar dan ook echt alléén niet in mijn keuken. Het voordeel is dat het huis 3 keukens heeft, dus het staat niet aan mijn kookplannen in de weg. Ik maak mijn standaard gerecht sinds ik op kamers ben gaan wonen: ravioli met champignons en tonijn. Na het eten fix ik met mijn Braziliaanse huisgenoot de elektriciteit (ik verzorg de morele steun). Verder is het een rustige avond, na nog een klein halfuurtje met mijn zus te hebben gebeld is het tijd om mijn oogjes dicht te doen.

 

Donderdag 1 februari

Als ik vandaag op kantoor kom besluit ik nog één keer mijn jurilunch-samenvatting door te nemen. Hierna schuif ik deze ver weg en pak mijn coöperatie-opdracht er weer bij. Langzaam word ik steeds zenuwachtiger, maar ik krijg tegelijkertijd ook steeds meer zin in de lunch. Niet veel later mag ik eindelijk. Tot mijn opluchting ging het erg goed en ik word door de advocaten gevraagd om een kort stukje over het arrest te schrijven voor de News Alert. Hierna blijven we nog even zitten met zijn allen. De advocaat-stagiaire is namelijk jarig en trakteert: tijd voor taart! Vandaag is ook een PhD-kandidaat aanwezig en ik ga na de taart verder met een aantal uitzoekklusjes voor haar. Hierna begin ik aan mijn nieuwsstukje. Als om 7 uur de helft het kantoor uitrent om zijn trein te halen, besluit ik ook maar af te sluiten.

Thuis kleed ik me om om te gaan hardlopen. Het bon vivre (lees: elke dag brie en toch al gauw een keer of 3 per week Belgische chocolade en rode wijn), maakt dat wat extra beweging geen kwaad kan. Vanavond loop ik een klein halfuurtje door het Warandepark. Weer thuisgekomen spring ik onder de douche, maak ik avondeten (de ravioli was gisteren 1+1) en pak ik alvast mijn spullen in voor morgen.

 

Vrijdag 2 februari

De dag begint vandaag met een vertaalklus: ik had mijn News Alert in het Nederlands geschreven, terwijl deze in het Engels had gemoeten. Verder is het een rustige vrijdag: ik doe wat losse, kleine klusjes en jurisprudentieonderzoek. Stiekem heb ik tussendoor nog een belafspraak voor de CoCo. Een persoon die we hadden benaderd had ons enthousiast teruggemaild, maar wilde via een telefoongesprek wat nadere informatie krijgen, en het een en ander bespreken. Het is een leuk, vlot gesprek en … we hebben een toezegging weten te krijgen! Met groot enthousiasme vertel ik het de CoCo en het is even feest in de CoCo-app. Hierna werk ik met een grote glimlach op mijn gezicht nog even door.

Vandaag ben ik degene die kantoor uit rent om de trein te halen (onwennig genoeg al om half zes). Ik heb vanavond om 8 uur een vergadering van een stichting – opgezet vanuit mijn middelbare school – waar ik tweede secretaris van ben. Zoals de statuten vereist, zal deze plaatsvinden in Dordt. De trein rijdt alleen niet door en blijft ook nog om onbekende reden een halfuur stilstaan. Ik dreig enorm te laat te komen en geef dit even door aan de rest. Gelukkig biedt mijn lieve medebestuurslid gelijk aan mij op te halen van CS, waardoor ik iets sneller op locatie kan zijn – maar vooralsnog zijn we nu beide te laat. Na veel te hebben besproken en gelachen sluiten we zo’n 2,5 uur later de vergadering. Hierna ga ik door naar thuisthuis en drink ik nog even wat met mijn ouders en zus.

 

Zaterdag 3 februari

Zaterdag is uitslaapdag en hier maak ik dankbaar gebruik van. Hierna moet ik wel nog even aan de bak: morgen is de deadline voor Opdracht 3 van het Bachelorwerkstuk, en ik moet hier nog mee beginnen. Met wat uitstapjes naar de piano tussendoor vliegt de middag zo voorbij. Voor vanavond staat er nog wat leuks gepland: ik ga uiteten met mijn twee beste vriendinnetjes van de middelbare school, Guusje en Elvira. We gaan naar mijn favoriete – en tevens stamrestaurant – in Dordt: Portobello (dubbele hartjesogen-ranking). Zoals de naam doet vermoeden is het een Italiaans restaurant en kan ik vanavond, samen met mijn twee liefdes, genieten van mijn twee Italiaanse liefdes: pizza en tiramisu. Althans, dat laatste was het plan. Tegen de tijd dat ik dan éindelijk mijn pizza op heb, is de tiramisu helaas al op. Desalniettemin is de tartufo een waardige vervanger. Na het eten gaan we eerst naar Brut, een hele toffe en hippe wijnbar (zoals ik deze in Rotterdam nog niet heb kunnen ontdekken), en daarna door naar Dolhuis, waar vanavond traditiegetrouw Do You Do? is. Met wat dansjes sluiten we hier de zaterdagavond af.

 

Zondag 4 februari

Ik dacht dat ik het gisteren niet al te laat had gemaakt, maar dit voelt toch verdacht veel als wanneer na een kleine 5 uur slaap je wekker weer gaat. Ik ga vandaag om het middaguur weer terug naar Brussel, maar heb eerst nog een ontbijtdate in Rotterdam. Kort maar krachtig zullen we maar zeggen. Om 12 uur reis ik terug naar Dordrecht, waar ik Guusje op het station ontmoet. Ze gaat namelijk mee voor een dagje Brussel. Ik laat haar eerst zien waar ik woon, en daarna laat ik haar als een heuse stadsgids alle toffe plekjes van Brussel zien: door de Europese Wijk, via het Warandepark naar het Koninklijk Paleis, over de Kunstberg, naar de Grote Markt en niet te missen (eigenlijk gebeurde dit me de eerste keer dus precies wel, zo enorm klein als deze is) Manneke Pis. Alles wordt ondertussen natuurlijk vastgelegd (menige van jullie zal reeds van mijn snapchat-verslaving op de hoogte zijn). We eindigen onze stadstour op het Sint-Katelijneplein, waar we de lekkerste Carbonade Flamande ooit eten, bij Jardin Vincent van Goch (wederom hartjesogen; het gaat deze week goed met de restaurants). Niet veel later zet ik Guusje weer op de trein en ga ik zelf huiswaarts. Traditiegetrouw sluit ik hier de zondagavond, en een goede week, Netflixend af.

 

Een klein kijkje in hoe mijn afgelopen week er uitzag. Ben je enthousiast geworden en wil je de Week van zelf graag een keer schrijven? Laat dit dan achter in de reacties en houd vooral de Duplomaat in de gaten voor nieuwe artikelen!

Dikke kus,

Yasmine

Sluiten

Inloggen