De economie op de Bhutanese manier

In de verkiezingstijd hoorden we het erg vaak: “Nederland is beter uit de crisis, maar nu moet de Nederlander het nog gaan voelen.” Mensen ‘voelen’ cijfers dus niet. Vaak wordt de economische houding van mensen geïllustreerd in het consumentenvertrouwen. Toch waren de vrolijke inwoners van het bergachtige Himalaya-land Bhutan het niet met deze meetinstrumenten eens, en vonden een nieuwe uit: GNH, the Gross National Happiness.

De GNH is voor het  eerst in de publiciteit gekomen toen de koning van het land met de drakenvlag in een interview aangaf dat ze in Bhutan niet geïnteresseerd zijn in het Gross Domestic Product (GDP), maar liever keken naar het totale geluksproduct. Nadat het land met “The Thunder Dragon Kingdom” als volkslied in 2008 een constitutionele monarchie werd, is zelfs in de grondwet opgenomen dat de staat streeft naar het creëren van het een zo’n groot mogelijk geluk onder de bevolking.

Persoonlijk ben ik nogal fan van het land en het door hen uitgevonden GNH. De werking is erg simpel. Er wordt een enquête uitgeschreven waarin mensen simpelweg aan kunnen geven hoe gelukkig ze zijn. In Bhutan zijn inmiddels drie nationale onderzoeken uitgeschreven om het geluk te meten. Op deze manier kan de ontwikkeling van het geluk gemeten worden. Voor een project op de middelbare school heb ik eens een aantal demografische statistieken voor het land op moeten te zoeken, wat een hel was. Als je zelf ooit iets in de databases van het CBS moet hebben opgezocht, heb je vast wel meegemaakt dat je de muis naar het scherm wilt gooien. Het Bhutanese equivalent van het CBS is mogelijk nog minder toegankelijk. De resultaten kan ik hier dus moeilijk laten zien, laat staan interpreteren. Toch heb ik een paar data gevonden die wel tekenend en samenvattend zijn. Alle cijfers komen uit 2010, dus zijn enigszins verouderd.

Wat om te beginnen opvallend is, is dat 55,4% (dus meer dan de helft) van de respondenten boer is. Net of je een onderzoek doet in Brabant. In ieder geval, het gemiddelde cijfer dat door de Bhutanese bevolking werd gegeven aan hun  leven was een 6. Misschien goed als je een rechtententamen wilt halen, maar iets minder als dat gemiddeld voor je leven is. In het onderzoek zijn bijna letterlijk alle achtergronden uitgesplitst. Denk aan religie, leeftijd, beroep en het aantal namen dat je kent van je overgrootouders. Die laatste is echt waar. Een paar opvallende statistieken: Mensen die in een groot huishouden (>7 personen) wonen, zijn gemiddeld gelukkiger dan mensen uit een eenpersoonshuishouden. Ook zijn ambtenaren gemiddeld het gelukkigst van de bevolking. Van alle religies zijn de boeddhisten gemiddeld het gelukkigst. Ondanks de zes gemiddeld geeft wel de meerderheid aan dat hun algemene levensstandaard goed tot zeer goed is. De volledige resultaten van het onderzoek zijn hier te lezen.

Zou Nederland ook gebaat zijn bij een dergelijk onderzoek en product? Thailand en Dubai hebben het al geïntroduceerd in hun landen. Aangezien de meeste mensen hier nog niks merkten van het economisch herstel zou het misschien niet slecht zijn. Geld lijkt met andere woorden niet gelijk te staan aan geluk. Er zijn door private ondernemingen een aantal geluksonderzoeken gedaan, maar die komen niet in de buurt van het massale onderzoek dat in Bhutan plaatsvond. Misschien zou de Nederlandse overheid wat meer moeten doen met ons nationale geluk. Sowieso dat je al een stuk gelukkiger wordt wanneer je vlag een epische draak is.

Sluiten